نحوه مصرف روغن مورینگا برای چاقی صورت و استفاده از انواع محصولات آن ( قرص ، عسل و پودر )

که در حال حاضر فقط گونه وحشی آن در پارک ملی خجیر لرستان دیده شده است. که دارای برگهای زیبا ، ضخیم و سبز تیره با دانه هایی گرد و زرد و درشت که به رنگ سیاه متمایل به قهوه‌ای هستند و در بعضی از گونه‌ها خوشه‌های آنها به رنگ سفید و دارای بویی مطبوع است. که البته واریته‌های نادری از این درخت در سایر نقاط دنیا وجود دارند. اما این گونه از درختان در ایران هنوز به دست نیامده است و در برخی از مناطق مانند مناطق خشک و نیمه خشک ایران به راحتی در هر هکتار می‌توان تعداد زیادی از این گونه را یافت. در کشور ما دو گونه از درخت مورینگا (با نام علمی Moringa burgerensis و Moringa fabrika ) وجود دارد.  هر دو نیز گونه های کوچکی هستند که ارتفاع آنها تا 10 متر نیز می‌رسد. 

این درخت همیشه سبز دارای برگهای سبز براق، بیضی شکل، نوک تیز، بدون خار و خاردار و گلهای سفید کوچک، صورتی کم رنگ و پر پشت است. این درخت با وجود آنکه به نظر می‌رسد بومی آسیای مرکزی و ایران می‌باشد در واقع این درختان از چین به غرب هند و ایران و جنوب غربی آسیا انتقال یافته است. در چین این درخت یکی از گیاهان ارزشمند به شمار می‌رفت و از زمان‌های قدیم به عنوان روغنی برای استفاده در خوراک دامها استفاده می‌شد.

درختان گز روغنی در نواحی ساحلی و در مجاورت سواحل ماسه‌ای، در کنار سواحل دریا می‌رویند و این درختان دارای گلهای درشت و پر مانند هستند. این گلها دارای اسانس روغنی زیادی هستند که خواص دارویی و درمانی زیادی برای آن بیان شده است. اسانس این گیاه دارای خواص ضدباکتری است و در طب سنتی از اسانس این گیاه برای درمان عفونت‌های دستگاه تنفسی، رفع دردهای مفصلی و پوستی، و کاهش علایم یایسگی استفاده می‌شود.

این درخت به دلیل روغن فراوان که در آن وجود دارد در برخی کشور‌ها آن را طلای مایع نام گذاشته‌اند. دانه این درخت سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 می‌باشد که در بدن به امگا 3 طبیعی تبدیل می‌شود. دانه‌های این درخت منبع غنی از پروتیین‌ها، ویتامین‌ها و مواد معدنی به ویژه ویتامین 12 B می‌باشد. دانه‌های گز روغن حاوی اسیدهای چرب امگا 3 است که دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضد میکروبی و ضد التهابی است. 

کرم آبرسان مورینگا امو مدل JAR01 حجم 250 میلی لیتر

مشخصات

• حجم250 میلی‌لیتر
• راهنمای استفادهروزانه مقدار مناسبی از محصول را به پوست دست بمالید و سپس به آرامی ماساژ دهید تا به حفظ نرمی و لطافت پوست کمک کند.
• کشور مبدا برندایران
• سایر مشخصات آب‌رسانی عمیق و حفظ رطوبت پوست رفع خشکی و التهابات پوستی و تسکین‌دهنده تامین مواد مغذی و تقویت پوست کاهش خطوط ریز و چین و چروک پوست محافظت از پوست در برابر نور خورشید و آلودگی‌های محیطی
• سازگار با پوست‌هایانواع پوست
• جنس محفظهپلاستیک
• نوع محفظهکاسه‌ای
• صادر کننده مجوزسازمان غذا و دارو
• ویتامین‌های موجودA

مشاهده قیمت

میوه‌های این درخت دارای روغنی بسیار زیاد است که پس از خشک شدن به رنگ قرمز در می‌آیند.در هر منطقه‌ای از ایران گونه‌های مختلفی از گز روغنی وجود دارد که از جمله آن می‌توان گز روغنی کوه سفید، گز روغنی کوه سرخ، گز روغنی کوهان، گز روغنی کوه سیاه، گز روغنی درخت بادام، گز روغنی درخت گلابی، گز روغنی درختان توت و گز روغنی درختان انار اشاره کرد. در شهرهای صنعتی چون اصفهان گز روغنی یا همان روغن گیری از پوست و دانه درختان جهت استفاده دارویی، از دانه درخت گز تهیه می‌شود که علاوه بر مصارف خوراکی، برای مصارف طبی نیز کاربرد دارد. 

درخت گز روغنی یکی از درختان مناطق معتدل ایران است. در بین تمامی گونه‌های درختی دارای شاخه‌های باریک، منشعب، بدون خار و دارای ریشه‌های متراکم با رنگ برگ‌ها متنوع است. این گیاه همیشه سبز بومی شرق ایران، به خصوص شهرستان جیرفت و کرمان است. گز روغنی یکی از گیاهان بومی و خودروی این منطقه است که قدمت آن به بیش از 50 سال قبل می‌رسد. از نظر گیاه شناسی می‌توان گفت که گیاه گز روغن، درختی است پایا به بلندی 7 تا 10 متر و دارای برگ‌های همیشه سبز مایل به زرد که برگ‌ها بیضوی شکل و نوک تیز هستند. برگ‌های مرکب شانه‌ای و دارای بریدگی‌های عمیق و پهن است که در آن‌ها گل‌های صورتی کم رنگ و یک پارچه دیده می‌شود. 

روغن این درخت بیشتر برای درمان زخم‌های واریسی بکار می‌رود و در طب سنتی، از آن برای تسکین و التیام دردهای روماتیسمی استفاده می‌شود. استفاده از روغن آن برای درمان درد مفصلی، ناراحتی پوستی، دردهای قاعدگی، سردرد، درد مفاصل و دردهای روماتیسمی توصیه می‌شود. همچنین گفته می‌شود از عصاره این گیاه برای درمان فشار خون و پایین آوردن قند خون نیز استفاده می‌شود. این روغن با نام گارنروگان نیز شناخته می‌شود که این گیاه بومی شمال امریکا بوده و می‌تواند به صورت مستقیم مصرف شود

در زبان فارسی از این گیاه با نام گز روغنی یاد می‌شود. در کل گز روغنی شامل دانه‌های روغنی می‌باشد که از درخت مورینگا و یا بادام کوهی و یا کنجد تهیه می‌شود و دانه‌های روغنی به همراه پوست میوه به صورت دانه‌های روغنی قابل مشاهده می‌باشند. روغن این درخت نیز به عنوان ملین استفاده می‌شود. این گیاه که از خانواده مورینگا محسوب می‌شود از نظر مصرف غذایی بسیار ارزشمند است. این درخت در مناطقی که دارای زمستان‌های سرد می‌باشد و به طور کلی در مناطقی که دارای تابستان‌های خنک می‌باشد قابل کشت است. البته به تازگی درخت گز روغنی توانسته به عنوان یکی از گونه‌های مهم از این درخت در حال رشد و نمو باشد. 

درخت مورینگا با نام علمی ( Morningia hypergea ) از تیره آلاسکاهای علفی یک ساله با ارتفاع 60 تا 70 سانتیمتر و گستردگی وسیع می‌باشد. تنه این درخت می‌تواند خمیده، پهن و گاهی مخروطی شکل بوده و برگهای اولیه آن به طول 15 سانتیمتر، عرض 3 سانتیمتر و دارای بریدگیهای باریک و عمیق در طول محور برگ و در سطح زیرین برگها باشد. پوست تنه این درخت سفت و سخت و قهوه‌ای است. گلها کوچک به رنگ صورتی یا قرمز بر روی شاخه‌ها با یک هاله ظریف قرمز رنگ ظاهر شده و در ماههای مرداد و شهریور ظاهر می‌شوند و رنگ قرمز آن در تمام فصول سال باقی مانده و در بهار به رنگ قرمز کم رنگ در می‌آید. در ایران حدود 400 نوع گز روغنی وجود دارد که به مصارف مختلف از جمله تولید خشکبار، گز آردی، گز اصفهان، گز بخارا و. از آنها استفاده می‌شود.

در این گیاه حدود 20 % اسید لینولییک و 30 % امگا 3 و 2 % اسید اولییک و مواد ازته وجود دارد. روغن حاصل از این گیاه در طب قدیم ایران مصرف دارویی داشته و از آن در مصارف غذایی استفاده می‌شده است. نام گز روغن از واژه چینی "هی تسیون" به معنای "روغن" گرفته شده است که به منظور روغن‌های خوراکی به کار برده می‌شود. همچنین برخی از محققین این گیاه را در زبان‌های یونانی، لاتین، فرانسه و آلمانی "هیگ" می‌نامند که از ریشه این نام گرفته شده است.

درخت مورینگا میوه‌ای خوراکی دارد که از زمان قدیم به عنوان گیاه دارویی کاربرد فراوان داشته است. برای استفاده از روغن این درخت ابتدا پوست درخت را می‌جوشانند. سپس روغن درون بطری‌های ریخته و سپس برای استفاده بر روی پوست می‌گذارند. برای مصارف دارویی از چوب درخت استفاده می‌شود. در گذشته برای بدست آوردن روغن این درخت درخت را در روغن می‌سوزاندند. البته امروزه که روغن این درخت به روش شیمیایی به دست می‌آید دیگر نیازی به سوزاندن نیست.