نحوه استفاده از ماسک عصاره شیرین بیان برای پوست و لک صورت و برای سفیدی پوست

ساقه های این گیاه ضخیم و گلهایش مایل به زرد و میوه آن کروی، صورتی یا قرمز است و دارای پوست نازک و قهوه ای مایل به زرد می باشد. از برگهای این گیاه در تهیه سالاد، خورشها و به صورت خشک شده در ادویه ها استفاده می گردد. گل این گیاه به نام Uintax یا Uintax sylvestris یا Uintax sulphate مشهور است. این گیاه به طور خودرو در اروپا و هند می روید. در جنوب اروپا در مناطق مرکزی، مدیترانه ای و جنوبی اروپا و در انگلستان و اسکاتلند به صورت وحشی رشد می نماید. از نظر طب قدیم ایران، این گیاه سرد و خشک است و دانه های آن گرم و خشک است. طرز تهیه آن بسیار شبیه به چای سبز می باشد. گل و برگ آن را به صورت دم کرده و یا جوشانده مورد استفاده قرار می دهند. برگ و گل گیاه به طور خام مصرف غذایی ندارند ولی برگ آن را باید پودر و یا در آب جوشاند تا نرم شود و از آن استفاده کرد.

گل های آن درشت، زردرنگ و در ماه تیر می ریزد.میوه آن که دارای پوستی به رنگ قرمز و دانه است، کوچک و به اندازه نخود است. خواص دارویی برگ و ساقه این گیاه به طور سنتی در نواحی مختلف جهان برای درمان بیماری های مختلف استفاده می شده است. امروزه نیز از برگ و ساقه آن فرآورده هایی برای مداوای بیماری های گوارشی به عمل می آید. امروزه از برگ و ساقه این گیاه فرآورده هایی برای مداوای بیماری های گوارشی به عمل می آید. برگهای آن سبز و روشن بوده و گلهایی به رنگ سفید، صورتی، سرخ یا آبی دارد. از نظر گیاهشناسی، این گیاه به دو شکل وحشی و اهلی در مناطقی از اروپا، آسیا، آفریقا و آمریکا می باشد و مصرف دارویی زیادی دارد. برگ ها به رنگ سبز، گل ها زرد رنگ و میوه آن کپسول سفید و زرد یا سبز رنگ است و دارای مقداری گوشت و تخم می باشد و در طب سنتی برای رفع ناراحتی های کبدی، طحال، معده و یرقان و برای تقویت کبد مصرف می شود. در صورت خشک کردن آن روی پوست برای درمان سوختگی های آتش استفاده می شود. برای مصارف بهداشتی، آرایشی و صنعتی نیز از این گیاه استفاده می شود. ریشه های این گیاه معمولا به صورت خشک شده در انواع سالاد استفاده می‌کنند. اگر این ریشه در خانه رشد کند دارای بوی تند و شیرینی است. دم کرده بذر این گیاه به علت دارا بودن خواص معطر و درمانی برای استفاده در درمان بیماری‌های تنفسی و آسم، ناراحتی‌های ریوی، برونشیت و سرفه بسیار مناسب است. دانه‌های آن دارای روغن های مختلف از جمله روغن فرار، اسید لینولییک، اسید استیاریک، اسید لینولنیک، اسید میریستیک، اسید پالمتیک، اسید اولییک، اسید لینولنیک و غیره است. همچنین برگ های این گیاه سرشار از تانن، فلاوونوییدها، پلی‌فنولیک ها و اسیدهای مختلف است. یکی از مهمترین خواص گیاه، مدر بودن است. مصرف این گیاه بر روی عملکرد جنسی در زنان موثر است. به این منظور بهتر است که روزانه، 2 گرم از پودر را میل نمایید. این گیاه خاصیت ضد سرفه دارد به این ترتیب که خلط‌های غلیظ را از بین برده و سرفه را درمان می کند.برگهای این گیاه باریک بوده ولی به حالت دندانه دار و به رنگ سبز دیده می شوند. این گیاه دارای میوه و دانه می‌باشد. میوه آن کروی و دراز و بیضی شکل با دانه های متوسط می باشد. برگهای این گیاه پهن و نوک تیز است که در انتهای آن در قاعده پهن و نوک تیز می شود و در آن در وسط یک گل سفید قرار دارد. دانه های این گیاه سیاه است. طعم آن تلخ و قابض بوده و از آن ترشی می‌گیرند. جوشانده آن معرق است و برای نقرس و التهاب مخاط دهان مناسب است. برگ های این گیاه از قرن دوازدهم میلادی از آلمان وارد شد و هنوز هم به طور عمده در آلمان تولید می‌شود و دارای طعم تلخ کمی است که با جوشاندن برگ و ریشه آن در آب برای معالجه رماتیسم به کار می رود. برگ و هسته این گیاه سمی است. این گیاه به صورت عمده در چین، ژاپن، اندونزی، عربستان و مراکش کشت می‌شود.قسمت های مورد استفاده این گیاه میوه، برگ و ریشه آن است. برگ ها و ریشه آن دارای تانن فراوان است. میوه های این گیاه بسیار معطر است و به شکل خام و پخته مصرف می شود. برگ ها و ریشه این گیاه مصارف مختلفی دارد و در موارد رفع سردرد و بیماری های مربوط به اعصاب و روان استفاده می شود. ریشه این گیاه دارای آلکالوییدی به نام کومارین است که اگر حرارت داده شود به شکل سیانید در می آید. این گیاه مسهل صفرا است و برای رفع قولنج، دل پیچه، خونریزی، درد عضلات و ورم لوزه ها موثر است. عصاره یا اسانس آن دارای مقادیری تانن، یک ماده سمی ترپنی است و دارای اثر محرک در برخی جانوران است که این خود نشان دهنده اثر سمی گیاه است که این ترکیبات اثرات ضد درد و خواب آور، مقوی معده و ضد اسپاسم عضلانی دارند. این گیاه در مناطق معتدل و در گلخانه ها کاشته می شوند. ریشه آن دارای ساقه های راست تا شیاردار و برگهای استوانه ای است. به طوری که در هر کاپیتول تعداد زیادی غده های ریز قهوه ای رنگ وجود دارد. گلهایی معطر دارد. به طوری که در هر کاپیتول تعداد زیادی غده کوچک سبز رنگ وجود دارد. میوه اش غلاف قهوه ای و بیضوی و نوک تیز است و حاوی دانه های قهوه ای تیره است. در بعضی مناطق در برخی نقاط دیگر جهان از این گیاه با نام گیاه دارویی ماری جوانا ( THC ) نام می برند و از آن برای درمان سوء مصرف مواد مخدر استفاده می کنند. در ایران و از قدیم به نام ماری جوانا معروف بوده است. در این گیاه مواد روانگردان طبیعی وجود ندارد و در نتیجه برای مصرف آن نیازی به نسخه پزشک وجود ندارد.